ITLine

خواهش میکنم نگید که تا حالا اسم بازی فوق العاده Guitar Hero رو نشنیده اید! ، بازی مشهوری که طرفداران زیادی در سراسر جهان دارد مخصوصاً کسانی که اهل موسیقی و گیتار از نوع الکتریک آن هستند. حتی دسته های مخصوص به این بازی که شبیه گیتارند نیز برای کنسول Xbox وPlayStation طراحی شده است تا علاقمندان بتوانند لذت بیشتری از بازی کردن با آن ببرند.
اشتباه نکنید ، این مطلب درمورد گیتار هیرو نیست ! چون نه من کنسول نسل جدید دارم و نه کامپیوترم از نظر سخت افزاری آنقدر قوی است که بتوانم آن را اجرا کنم !!
اما غم به دلتان راه ندهید که دنیای اوپن سورس از این حرف ها نمیشناسد ^_^ (رضا جان داشته باش)

پای تلویزیون نشسته ای که یکی از کانال های ماهواره شروع به پخش یک ویدیو راک با پس زمینه سیاه و قرمز تند میکند، با نمایش اولین فریم های ویدیو کلیپ حیران میمانی که خواننده فارسی میخواند یا تو زیان انگلیسیت آنقدر قوی شده که آن را فارسی میشنوی !!

کاوه یغمایی ، کسی که نام خانوادگی‌اش با تاریخ موسیقی ایران گره خورده است ، کسی که علاوه بر گیتار سفید رنگ پدر صدای جادویی او را نیز به ارث برده و فریادهایی که همراه با زجه های گیتار الکتریک تو را با اوج میبرد. این روزها دومین آلبوم خود را با نام Cold Silence (سکوت سرد) روانه بازار کرده است آلبومی که به جرات میتوان گفت میتواند بهترین آلبوم سال لقب بگیرد.

آلبوم سکوت سرد که کارهای تنظیم و آهنگسازی آن بر عهده کاوه بوده از 8 ترانه تشکیل شده است که روزبه بمانی زاده آنها را سروه است و تک تک آهنگها جالب و شنیدنیست و میتواند نظر همه‌ی مخاطبان را به خود جلب نماید.

ترانه های آلبوم را میتوان به دو بخش ترانه های عاشقانه و ترانه های اعتراضی که به خوبی مفاهیم صلح و دوستی و ضد جنگ را در خود جای داده است تقسیم کرد. کار تنظیم ترانه ها بسیار خوب صورت گرفته است و کلمات به خوبی بر روی ضرب آهنگ موسیقی مینشیند و فریادها و تحریرهای جادویی کاوه میتواند موسیقی راک واقعی را به شما نشان دهد.
ترانه ها بسیار قوی سروده شده اند و در حین اینکه براحتی قابل هضم هستند انسان را در عمق خود فرو میکشد و باعث میشود بر روی تک تک کلمات در هنگام گوش دادن تامل کرد و به فکر فرو رفت وساعت های بر روی آن بحث کرد چیزی که در کمتر آلبومی در این چند سال اخیر شاهد آن بوده ایم البته شاید این از خاصیت های راک باشد.

همیشه اعتقاد داشته ام که یک خواننده وقتی موفق میشود که بتواند ویدیو کلیپ های خوبی را نیز برای کارهایش ارائه دهد بخصوص امروزه که نقش رسانه های تصویری در صنعت موسیقی غیر قابل انکار شده است و بشخصه دیدن ویدیو کلیپهای خوانندگان را به شنیدن ترانه هایشان ترجیح میدهدم.
در این زمینه هم کاوه یغمایی برای آلبو جدیدش سنگ تمام گذاشته است و آن را میشود در ویدیو هایی که تا بحال از این آلبوم پخش شده و توسط یک گروه خارجی تهیه و کارگردانی شده‌اند بخوبی مشاهده کرد.
مخصوصا ویدیوی شاه گل آلبوم یعنی اولین حرف که همان طور که در اول مطلب گفتم بسیار عالی و حرفه‌ای کار شده است بطوری که نمیشود آن را از یک ویدیوی راک انگلیسی تشخیص داد.

من که بعد از گوش دادن به ابن آلبوم نتوانستم هیچ یک از آنها را بعنوان بهترین ترانه آلبوم انتخاب کنم چون هر کدام در جای خود بهترین هستند مطمئناً شما هم پس از گوش دادن به آن با من هم عقیده خواهید شد پس پیشنهاد میکنم هر چه زودتر این آلبوم را (با کیفیت بالا) تهیه کنید و گوش دهید به شما قول میدهم که از دانلود هیچ کدام از ترانه ها پیشمان نمی شوید.

در آخر هم برای اینکه این مطلب کمی هم به آی تی و موضوع این وبلاگ ربط داشته باشه میخواهم خدمتتون عرض کنم که هیچ میدونستید کاوه یغمایی عزیز یکی از اعضای فیس بوک هست !؟

به این میگن خواننده‌ی وب 2 ای !!

پروفایل کاوه یغمایی در فیس بوک
گروه طرفداران کاوه یغمایی در فیس بوک

در این رابطه:

گفتگوی مجله 7سنگ با کاوه یغمایی
سکوت سرد : تجربه ای متفاوت
امواج راک را تا مغز استخوان هایتان احساس کنید

سالها پیش یکی از دوستان خانوادگی ما بهمراه خانواده اش از ایران مهاجرت کردند. آن زمان چیزی بنام اینترنت دربین مردم مرسوم نبود و ارتباط ما تنها به فرستادن نامه و گاه گاهی ارتباط تلفن محدود میشد تا اینکه بدلایل زیادی از جمله جابه جایی محل سکونت دوستان ما و همچینین عدم رسیدن به موقع نامه ها از طریق پست که قربانش بروم بسیار سریع کار میکند از تغییرات نشانی و تلفن یکدیگر بی اطلاع ماندیم و نه از انها خبری شد و نه ما دیگر توانستیم نشانی از خانه جدید آنها بیابیم.
حدود 10 سال گذشت بی آنکه کوچکترین اطلاعی از یکدیگر داشته باشیم و تنها یاد خاطرات خوب آنها بود که در خانه ما حضور داشت. دراین چند سال گذشته که با دنیای اینترنت آشنایی پیدا کرده بودم هر از چند گاهی سعی میکردم تا از این طریق نام و نشانی از انها بجویم ولی نتیجه ای در بر نداشت.
تا اینکه چند روز پیش تصمیم گرفتم دامنه‌ی جستجوهای خودم رو بیشتر کنم و این بار مطمئن بودم ترجمه حضور من در وب به کمک خواهد آمد.
ابتدا به سراغ جستجوگرهای مردمی یا همانPeople finder ها و جستجوگرهای شبکه های اجتماعی رفتم اما نتیجه ای در بر نداشت ، ترفند های جستجوی گوگلی هم بدردم نخورد و ندانستن املاء صحیح انگلیسی نام خانوادگی آنها کار را برای من چند برابر میکرد آن هم با این سرعت افتضاح اینترنت.
میدانستم که پسر کوچکشان تقریبا هم سن من است و مطمئنا با اینترنت و شبکه های اجتماعی آشنایی کامل دارد و اینجا بود که Facebook میتوانست به من کمک کند با جستجو در فیس بوک شخصی را پیدا کردم که با مشخصات مورد نظر من مطابقت داشت و در کشور مربوطه زندگی میکرد با اضافه کردن او به لیست دوستانم و مشاهد و بررسی تاریخ تولد ، محل تحصیل ، عکسهای موجود در پروفایلش و همچنین یافتن شهرهای مورد علاقه ای که در آنها زندگی کرده بود دیگر شکی برای من باقی نگذاشت که او همان کسی است که بدنبالش میرگردم.
سریعا پیغامی برایش فرستادم و جریان را تعریف کردم ولی با گذشت چندین ساعت پاسخی دریافت نکردم از minified پروفایلش میدانستم که هر روز چند بار به Facebook سر میزند ولی احتمالا بدلیل شروع تعطیلات سال نو به مسافرت رفته بود.
دست به دامان سایتهایYellopages و Whitepages رسمی کشور سکونتش شدم و در کمال ناباوری نه نتها توانستم آدرس و تلفن محل سکونت خانواده اش را پیدا کنم بلکه محل دقیق خانه آنها را هم روی نقشه به من نشان داد!!! (نمدونستم از این اتفاق شاد باشم و یا حسرت داشتن چنین سایتهایی را در کشورم بخورم). خلاصه اینکه همین امروز صبح بعد از 10 سال با آنها تماس گرفتیم و باقی قضایایی که خودتون میتونید حدس بزنید.

اول اینکه خواستم بدین وسیله از Facebook تشکر کنم که اینقدر جهانی شده است.
دوم اینکه بگم این دهکده جهانی خیلی خیلی کوچکتر از انست که شما فکرش را میکنید.
و سوم اینکه فکر میکنید اگر یک خارجی بخواهید در ایران بدنبال کسی بگردد نتیجه ای میگیرید !؟

خدا را شکر سایتهای دولتی و اطلاعات شهری نداشته‌ی ما که وضعیتشان مشخص است ، میماند اطلاعات پروفایلهایمان که آخرت امنیت اطلاعات و Privacy اند !!