• Share on Google+

تو چند سال اخیر شرکت‌های استارتاپی متعددی تو ایران راه‌اندازی شده‌اند که به اشتغال‌زایی و حرکت ایران به سمت فناوری‌های جدید کمک زیادی کرده‌اند. روزی نیست که استارتاپ جدیدی به بازار وارد نشود و بخشی از کسب و کارهای سنتی را به سمت مدرن شدن هدایت نکند. اما به نظر می‌رسد که اکوسیستم استارتاپی کشور با تعریف و مفهوم استارتاپ به خوبی آشنا نیست.

متاسفانه در ایران هر شرکتی که کسب و کار آنلاین راه‌اندازی کند و خدماتش را به صورت اینترنتی ارائه کند، خود را استارتاپ معرفی می‌کند. استارتاپ سبزی فروشی، استارتاپ عطر فروشی، استارتاپ آش فروشی و ده‌ها استارتاپ خودخوانده دیگر که نهایتا می‏‌شود آنها را یک کسب و کار آنلاین تلقی کرد و نه یک استارتاپ.

از طرفی غول‌ها و شرکت‌های بزرگی هستند که خود چندین زیرمجموعه دارند و بخش بزرگی از بازار ایران را در اختیار گرفته‌اند، ولی هنوز خود را یک استارتاپ معرفی می‌کنند!

برای استارتاپ بودن باید تیمی با فرهنگ استارتاپی داشته باشید، که با مدل تجاری خود، به دنبال گرفتن سهمی تعریف شده از بازار است. زمانی که شرکت شما به این هدف رسید، رشد کرد، چند صد کارمند استخدام کرد و شکل روابط و فرهنگ سازمانیش از حالت خودمانی استارتاپی بودن خارج شد، شرکت شما عملا به یک شرکت بزرگ مثل دیگر شرکت‌های تجاری تبدیل شده‌ است و نمی‌شود تا ابد به آن استارتاپ گفت.

بخشی از این ماجرا به خاطر مد و جو استارتاپ داشتن است و بخشی به خاطر تسهیلاتی که شرکت‌ها می‌توانند با دادن لقب استارتاپ به شرکت خود از آن استفاده کنند. شرکت‌های دانش‌بنیان هم که جای خود دارند و الان شرکت‌ها و افرادی به وجود آمده‌اند که در قبال دریافت هزینه، برای شرکت شما گواهی دانش بنیان بودن اخذ می‌کنند.